Uitspraak rechter Amsterdam belangrijke betekenis voor Startup scene

  • Anne de Jongh
blog-image

Ik heb even nagedacht of ik deze titel wel passend vond bij hetgeen ik graag wil delen in dit blog. Als founder van (natuurlijk), de tofste tech startup van Amsterdam en omstreken, wil ik namelijk graag mijn ‘lessons learned’ delen die ik heb opgedaan tijdens een kortgeding dat een investeerder tegen ons bedrijf had aangespannen omdat ie het niet eens was dat ik besloot voor een andere investeerder te kiezen. Voor de mensen die deze zin nog een keer willen lezen, het klopt wat ik schrijf 😉

Laat ik voorop stellen dat ik dit blog niet schrijf of deel om negatief te spreken over de bewuste investeerder want dat zou niet passen bij het voortraject dat ik heb gehad met deze investeerder. Ik schrijf dit blog omdat ik andere ondernemers die te maken hebben met fundingrondes graag vertel waar je mee te maken kunt hebben binnen het Nederlandse recht. Want het Nederlandse rechtssysteem kan soms afwijken van hoe je denkt dat deze zou moeten zijn.

Als ondernemer van een startup is het ophalen van funding vaak een belangrijk onderdeel van het uitbouwen van je onderneming. Ervaring leert dat je dit proces kan opdelen in zeven fases; 1.Kennismaken. 2. Selecteren. 3. Daten. 4. Termsheet fase. 5. Due diligence. 6. Closen. 7. Proosten
Iedere fase heeft zijn eigen charme en vraagt voorbereiding en tijd. Heel veel tijd. Het runnen van een startup is niet voor niets topsport en zet daar een fundingronde naast en je bent als ondernemer twee full time banen naast elkaar aan het draaien.

Recentelijk onderzoek wijst uit dat Nederlandse startups en scale-ups in het 3e kwartaal van 2021 bijna €1.5 miljard euro aan durfkapitaal hebben opgehaald. Een totaal van €4.5 Miljard over de eerste drie kwartalen en 3x zoveel als in heel 2020. (Bron: Emerce)

Ondanks deze fantastische cijfers is het nog steeds heel gebruikelijk dat je als startup heel veel gesprekken moet voeren. Het voelde dan ook als de wereld op zijn kop toen ik het bericht kreeg dat een investeerder waarmee ik besloot niet verder te gaan, een kortgeding tegen ons bedrijf had aangespannen om af te dwingen dat hij alsnog aandelen Decodata kon verkrijgen. Oke, ik geef toe het voelde ook een piepklein beetje als een compliment want er werd tenslotte om Decodata gevochten. En sommige mensen om ons heen vonden dit ongeveer de beste reclame die je als startup op zoek naar funding kunt hebben, maar het tegelijkertijd voelde het toch vooral heel onwerkelijk. Want we hadden toch alles ethisch en volgens de ‘funding spelregels’ gedaan en gecommuniceerd? Gelukkig vond de rechter van de Rechtbank in Amsterdam dat ook.

Fase 4: De termsheet fase

In dit blog wil ik graag stil staan bij fase 4; de termsheet. Omdat de inhoud van dit termsheet alles bepalend is voor het vervolg en de ‘lessons learned’ bevatten die ik wil delen. In de termsheet fase zet je namelijk de hoofdlijnen tussen de geïnteresseerde investeerder en jou als startup op papier en spreek je eigenlijk uit dat er een basis wordt gelegd voor verdere onderhandelingen en te goeder trouw toe gaat werken naar afronding.

En dat is gelijk Les 1:
Zorg dat je goed nadenkt hoe je de termsheet inricht. Via Angels, VC’s en zelfs online is er van alles te vinden over termsheets of vind je templates. Denk vooral na over wat jij denkt dat belangrijk is in deze fase. Voor ons heeft de zin waarin we hebben aangegeven dat er ‘een basis is gelegd voor verdere onderhandelingen’ een hele belangrijke geweest. Er was tenslotte nog geen formele overeenkomst. Het kan verstandig zijn om een jurist alvast mee te laten kijken bij het opstellen van de termsheet.

En dat brengt me bij Les 2. In Nederland geldt namelijk de bijzondere wet dat wanneer er sprake is van een ‘aanbod en een aanvaarding’ sprake kan zijn van een overeenkomst. Kortgezegd als er sprake is van een prijs (over iets) en een levermoment dan is er sprake van een overeenkomst. Maar zolang daar nog geen duidelijke overeenstemming is over deze zaken dan is er nog geen overeenkomst. Dat klinkt vaag, maar heeft alles te maken met die hoofdlijnen in de termsheet en de communicatie en onderhandeling die daarna volgt.

En dan Les 3:
Wanneer je aandeelhouders hebt die mee moeten beslissen over bepaalde onderwerpen zoals de uitgifte van aandelen, zorg dan dat je altijd duidelijk vertelt en vastlegt dat je voor goedkeuring nog naar de aandeelhouders moet. Hierdoor kan er tenslotte nog geen overeenkomst zijn tussen jou als bestuurder en de investeerder ook al voelt dat door de gesprekken die gevoerd worden bij de investeerder misschien wel zo. In ons geval hadden we alle belangrijke stukken al met de potentiële investeerder gedeeld. Denk aan statuten, aandeelhoudersovereenkomst (sha) en andere documenten. Hierin stond precies beschreven welke partijen waarover moesten mee beslissen. Toch was de investeerder van mening dat er goedkeuring was en dus dat er een overeenkomst was.

Een Cap Table is geen wiskunde

Les 4:
Dit is voor mij een hele belangrijke les geweest en een die ik bij een volgende fundingronde zeker als eerste zal uitvoeren. Zorg voor een overzichtelijke cap table. Een cap table is een overzicht van de aandeelhouders, hun percentages, eventuele leninggevers en voorwaarden die bij de eventuele converteerbare leningen horen. Bij Decodata waren er nog enkele Converteerbare Leninggevers, er moest een STAK opgericht worden en we hadden een SAR plan (Stock Appreciation Rights) die geeffectueerd moest worden. Met andere woorden naast het toetreden van een nieuwe investeerder zou er veel gaan verschuiven en sprake zijn van verwatering op onze cap table. Zorg dat je met een gespecialiseerde jurist deze cap table vormgeeft. Dit gaat verder dan een simpele optel som en het is al zeker geen standaard wiskunde, aldus Marnix Geraerts van LXA. En hij had gelijk. Wat ben ik blij dat we een team van gespecialiseerde juristen achter ons hadden staan die ons in dit hele proces begeleid hebben. Overigens niet alleen voor de cap table 😉

Les 5:
Zorg dat je nadenkt of je juist wel of géén exclusiviteit in een termsheet wilt opnemen. In ons geval hadden we dat bewust niet opgenomen. Ook dat maakte dat het Decodata vrij stond om met meerdere partijen nog steeds te ‘daten’ terwijl we in de termsheet fase waren. Het is gebruikelijk om meerdere termsheets te krijgen. Persoonlijk ben ik hier altijd graag open over en dat ben ik in dit proces dus ook geweest; de potentiële investeerder wist dat we met meerdere partijen aan het praten waren. Een investeringsronde wordt vaak eenzijdig bekeken (een investeerder geeft geld voor aandelen) maar is juist veel meer dan dat en moet gestoeld zijn op vertrouwen en gelijkwaardigheid; beide partijen moeten het dus ook een goede deal vinden en over en weer waarde zien.

En dan mijn laatste persoonlijke les, Les 6:
Mocht je ooit naar de rechtbank moeten, bereid je dan goed voor. Ik durf te zeggen dat ik best een stoere vrouw ben. Hoewel je mij niet in een achtbaan zal tegenkomen, maar dat is een ander verhaal. Maar toch heeft zo’n gebouw, de protocollen en zoals ik het weleens noem het ‘toneelstuk’ toch een imponerende impact. Ik had gelukkig het online filmpje al even bekeken en onze advocaat had me goed voorbereid, maar een tegenpartij zit er niet voor jou. Hij of zij wil winnen en sommige mensen gaan heel ver om de winst te behalen. Doe daar niet aan mee. Blijf jezelf en eerlijk. In ons geval duurde eerlijkheid gelukkig ook het langst. En kan ik verklappen dat we alsnog overeenstemming hebben bereikt met de partij waarmee we wel graag de deal wilden closen. En nu zijn we dus in fase 7 beland: het proosten, hierover snel meer.

En Pap en Diana, bedankt dat jullie er waren.
Want zeg nou zelf zo’n rechtszaak doe je (gelukkig) niet iedere dag dus dan is het fijn om mensen letterlijk en figuurlijk achter je te hebben zitten.